ماه: مهر 1402

ابرنواختری از 10 میلیارد سال پیش می‌تواند کیهان‌شناسی را نجات دهد

یک ابرنواختر دوردست که نور آن توسط اثر گرانش بزرگ و سه برابر شده است، ممکن است کلیدی برای کشف سرعت انبساط کیهان باشد.
لکه‌ی منحرف شده از نور که در داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب کشف شد، SN H0pe نامیده می‌شود. SN H0pe از کهکشانی می‌آید که نور آن برای رسیدن به ما بیش از ۱۰ میلیارد سال سفر کرده است.
این دومین ابرنواختر دوردستی است که تاکنون مشاهده شده‌ است و از نوع رده‌ی یکم‌ای (Ia) است. از روشنایی ابرنواخترهای نوع Ia برای اندازه‌‌گیری سرعت انبساط کیهان استفاده می‌شود.
تصویر رنگی از عدسی گرانشی.
H0pe به عنوان SN 2a، SN 2b و SN 2c نشانه‌گذاری شده‌ است. این موضوع به تنهایی دلیل هیجان‌انگیز بودن H0pe نیست. نحوه سه برابر شدن نور آن توسط گرانش، باعث تاخیر زمانی بین تصاویر ابرنواختر شده‌ است که می‌تواند به دانشمندان کمک کند تا یکی از بزرگ‌ترین رازهای کیهان‌شناسی را حل کنند: سرعت انبساط کیهان، سرعتی به‌نام ثابت هابل یا H0.
تعیین ثابت هابل یک مشکل بزرگ در کیهان‌شناسی است. ما می‌دانیم که جهان با سرعتی شتابان درحال ..

اسپیس‌ایکس اولین قرارداد ارائه خدمات ارتباط ماهواره‌ای به نیروی فضایی آمریکا را امضا کرد

به گزارش بلومبرگ، اسپیس‌ایکس شرکت متعلق به ایلان ماسک، سرویس اینترنت ماهواره‌ای «استارشیلد» را در اختیار نیروی فضایی ایالات متحده قرار می‌دهد.
استارشیلد (Starshield) سرویس اینترنت ماهواره‌ای اسپیس ایکس است که برای بخش‌های دولتی توسعه پیدا کرده است و پیشتر تحلیلگران به این موضوع اشاره کرده بودند که استارشیلد می‌تواند درآمد استارلینک را به‌صورت چشمگیری افزایش دهد.
سخنگوی نیروی هوایی آمریکا از امضا قرارداد یکساله‌ای با اسپیس ایکس برای ارائه خدمات اینترنت ماهواره‌ای استارشیلد متعلق به اسپیس ایکس خبر داد. این برنامه استفاده از ماهواره‌های ارتباطی را در مداری در ارتفاع ۱۶۰ تا ۱۶۰۰ کیلومتری زمین برای ارتباطات ارتش آمریکا فراهم می‌کند.
اولین قرارداد اسپیس ایکس با نیروی فضایی آمریکا اسپیس ایکس اولین قرارداد ارائه سرویس اینترنت ماهواره‌ای را امضا کرده است. این قرارداد با حداکثر ۷۰ میلیون دلار شامل تعمیرات کامل استارشیلد از طریق استارلینک، ارائه پایانه‌های کاربر و تجهیزات پشتیبانی، مدیریت شبکه و سایر خدمات مرتبط می‌شود.
اسپیس ایکس..

انتشار ویدیوی یک اختاپوس نادر که در عمق 1500 متری دریا با باله‌های گوش‌مانند شنا می‌کند [تماشا کنید]

اخیراً ویدیویی منتشر شده است که در آن شاهد یک اختاپوس غیرمعمول و نادر در عمق بیش از 1.5 کیلومتری آب هستیم. روی گوشته این موجود دریایی دو باله گوش‌مانند وجود دارد که ظاهراً با کمک آن‌ها شنا می‌کند.
این اختاپوس عجیب توسط دوربین‌های یک زیردریایی به نام Hercules شکار شده است که در اعماق دریا به‌طور از راه دور توسط Ocean Exploration Trust کنترل می‌شود. از این اختاپوس‌ها با عنوان «دامبو» (Dumbo) یاد می‌شود که به انیمیشن معروف دیزنی ارتباط دارد که در آن فیلی با گوش‌های خود می‌تواند پرواز کند. در ویدیوی زیر می‌توانید اختاپوس معروف به دامبو را مشاهده کنید:
اختاپوس دامبو چگونه موجودی است؟ اختاپوس‌های دامبو موجودات نادری هستند؛ هرچند افرادی که آب‌های عمیق اقیانوس آرام مرکزی را مطالعه می‌کنند، اطلاعات زیادی از آن‌ها در اختیار دارند. براساس اطلاعات موجود، ظاهراً این گونه در بین تمام اختاپوس‌ها در عمق بیشتری زندگی می‌کنند که گاهی تا نزدیک به 4 کیلومتر نیز پایین می‌روند.
باله‌های شبیه به گوش، ویژگی متمایزکننده آن‌ها نسبت به سای..

کاوشگر استقامت ناسا رکورد حرکت خودکار در مریخ بدون دخالت انسان را شکست

کاوشگر استقامت ناسا که در سیاره مریخ درحال جستجو و انجام آزمایش‌های مختلف است، به‌تازگی با کمک سامانه مسیریابی خودکار خود توانسته رکورد حرکت بدون دخالت انسان را بشکند و خودش مسافتی 759 متری را در این سیاره طی کند.
تیم کنترل کاوشگر استقامت معمولاً به‌صورت دستی مسیر حرکت این ربات پیشرفته را تنظیم می‌کند، اما استقامت همچنین یک سامانه مسیریابی خودکار به نام AutoNav دارد که حالا در این آزمایش توانمندی‌های خود را نمایش داده است.
ثبت رکورد جدید حرکت خودکار توسط مریخ‌نورد استقامت ناسا کاوشگر ناسا در اواخر ماه ژوئن از سمت شرق وارد منطقه‌ای موسوم به Snowdrift Peak شد. استقامت ابتدا اندکی ایستاد تا دو سنگ را بررسی کند و بعد با کمک سامانه AutoNav مسیری طولانی را طی کرد. در بیانیه ناسا آمده است که این کاوشگر در انتهای ماه ژوئیه 759 متر مسیر را پشت‌سر گذاشت.
سازمان فضایی آمریکا می‌گوید اگر کاوشگر استقامت می‌خواست این مسیر را روی خط مستقیم طی کند، 520 متر جابه‌جا می‌شد، اما وجود سنگ در مسیر این ربات، اجازه انجام چنین کاری را نداد. درنت..

امروز در فضا: چین سومین مأموریت سرنشین‌دار خود، شنزو-7 را به فضا پرتاب کرد

25 سپتامبر 2008، برنامه فضایی چین سومین مأموریت سرنشین‌دار خود به‌نام شنزو-7 را به فضا پرتاب کرد.
چین نخستین‌بار در سال 2003 فضاپیمای سرنشین‌دار خود را به فضا فرستاد و اولین کشور آسیایی و سومین کشور دنیاست که توانسته انسان به فضا بفرستد. این کشور دومین فضاپیمای سرنشین‌دار خود را در سال 2005 به همراه دو فضانورد به مدار زمین فرستاد.
طی شنزو-7 سه فضانورد؛ ژای ژیگانگ، لیو بومینگ و جینگ هایپینگ روی موشک Long March 2F از مرکز فضایی جیوچوان پرتاب شدند.
پروژه شنزو-7 متشکل از هفت زیرسیستم بود که ارتش چین مسئول پرتاب، بازیابی، سرنشینان و زیرسیستم‌های ردیابی بود. شرکت علوم و فناوری هوافضای چین هم مسئول موشک حامل و فضاپیمای خود و آکادمی علوم چین مسئول محموله‌های موجود در فضاپیما (به‌غیر از سرنشینان) بود.
آنها سه روز را در مدار گذراندند. در 27 سپتامبر، ژای ژیگانگ، با پوشیدن‌ لباس فضایی ساخته‌شده‌ توسط چین، 22 دقیقه پیاده‌روی فضایی انجام داد که اولین راهپیمایی فضایی چین بود. پیاده‌روی فضایی به‌طور زنده از رسانه‌های چینی پخش شد.
ف..

پژوهش جدید: حیات بیگانه ممکن است برخلاف زمین بر پایه کربن نباشد

محققان در مطالعه‌ای تازه دریافته‌اند که برخی واکنش‌های شیمیایی می‌توانند با استفاده از عناصری فراتر از کربن که حیات در زمین وابسته به آن است، از شکل‌گیری موجودات زنده پشتیبانی کنند. در نتیجه، شاید حیات بیگانه منشأ کربنی نداشته باشد و بهتر است که روش‌های متنوعی برای جستجو به‌دنبال حیات فرازمینی در پیش گرفته شود.
حیات در زمین از ترکیبات پیچیده شکل گرفته و این ترکیبات بر پایه عنصر کربن به‌وجود آمده‌اند. اما دانشمندان مدت‌هاست این ایده را مطرح می‌کنند که حیات بیگانه شاید بر پایه شیمی متفاوتی خلق شده باشد. بنابراین آن‌ها در تحقیقی تازه به‌دنبال جستجو برای واکنش‌های خودکاتالیزی فراتر از کربن رفتند. محققان معتقدند که خودکاتالیزی می‌تواند به پیدایش حیات در محیط‌های فاقد حیات کمک کند.
دانشمندان در این پژوهش روی چیزی موسوم به چرخه‌های آمیخت ناهمگن تمرکز کردند که می‌تواند نسخه‌های متعددی از یک مولکول را به‌وجود بیاورد. این محصولات می‌توانند به‌عنوان مواد آغازینی به‌کار گرفته شوند که به شکل‌گیری مجدد این چرخه‌ها را کمک می‌کنند. در نت..

امروز در فضا: نپتون کشف شد

سیاره نپتون قبل از رصد مستقیم به‌صورت ریاضی پیش‌بینی شده بود. اما مشاهدات تلسکوپی که وجود سیاره بزرگ را تأیید می‌کرد، در شب 23 سپتامبر 1846، در رصدخانه برلین، توسط ستاره‌شناس یوهان گوتفرید گاله انجام شد.
کشف نپتون تنها هفده روز بعد، منجر به کشف قمر آن، تریتون، توسط ویلیام لاسل نیز شد.
سیاره اورانوس از زمان کشف آن توسط ویلیام هرشل در سال 1781 تقریباً یک دور کامل را تکمیل کرده بود. اما اخترشناسان یک‌سری بی‌نظمی را در مسیر آن کشف کرده بودند که با قانون گرانش جهانی نیوتن قابل توضیح نبود.
بااین‌حال، اگر گرانش سیاره‌ای دورتر و ناشناخته، مسیر آن را به دور خورشید مختل می‌کرد، می‌توانست این بی‌نظمی‌ها را حل کند. بنابراین دانشمندان به‌طور جداگانه محاسباتی را برای تعیین ماهیت و موقعیت چنین سیاره‌ای آغاز کردند.
مشاهدات قبل از کشف نپتون آنقدر کم‌نور است که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیست. بنابراین اولین مشاهدات نپتون تنها پس از اختراع تلسکوپ ممکن شد.
شواهدی وجود دارد مبنی‌بر اینکه نپتون توسط گالیله در سال 1613، توسط ژروم لالاند د..

امروز در فضا: اکسپلورر 47 به مدار زمین پرتاب شد

22 سپتامبر 1972 ماهواره اکسپلورر 47 ناسا به‌عنوان بخشی از برنامه اکسپلورر پرتاب شد.
اکسپلورر برای اندازه‌گیری ذرات پرانرژی، پلاسما، میدان‌های الکتریکی و میدان‌های مغناطیسی طراحی شده بود. این ماهواره به انجام مطالعات درباره‌ فضای بین سیاره‌ای و مناطق دم مغناطیسی از مداری تقریباً دایره‌ای ادامه داد.
انرژی این فضاپیما از سلول‌های خورشیدی و یک باتری شیمیایی تأمین می‌شد.
آزمایشات اکسپلورر 47 این ماهواره 12 آزمایش را انجام داد که شامل موارد زیر می‌شود:
آزمایش اندازه‌گیری ذرات باردار: سه آشکارساز حالت جامد، ذرات و پرتوهای ایکس (عمدتاً با منشأ خورشیدی) را مورد مطالعه قرار دادند. آزمایش الکترون‌ها و ایزوتوپ‌های هیدروژن و هلیم: این آزمایش برای اندازه‌گیری الکترون‌ها، پوزیترون‌ها، هسته‌های خورشیدی و کهکشانی و جداسازی ایزوتوپ‌ها از هیدروژن از طریق اکسیژن طراحی شده‌ بود. الکترون‌ها و پروتون‌های پرانرژی: اهداف این تحقیق عبارت بودند از: (1) بررسی ویژگی‌های انتشار پرتوهای کیهانی خورشیدی از طریق محیط بین سیاره‌ای. (2) مطالعه شارهای الکت..

تصویر روز ناسا: تماس فضاپیمای اسیریس-رکس با بنو

فضاپیمای اسیریس-رکس (OSIRIS-REx) در 20 اکتبر 2020، پس از نزدیک‌شدن به سطح کوچک و پر از سنگ سیارک نزدیک به زمین بنو 101955 (101955 Bennu)، بازوی خود را دراز و سیارک را لمس کرد.
در تصویر امروز ناسا چه می‌بینیم؟ در این نمای نزدیک که توسط دوربین SamCam فضاپیما ثبت شده، ظاهراً بخش جلویی نمونه‌برداری که 30 سانتی‌متر (TAGSAM) قطر دارد و رویداد نمونه‌برداری «تماس و برخاست» (Touch-And-Go (TAG)) نامیده می‌شود، بعضی از سنگ‌ها را خرد می‌کند.
این تصویر درست پس از تماس با سطح سیارک در فاصله‌ 321 میلیون کیلومتری سیاره زمین گرفته شده است. یک ثانیه بعد فضاپیما به منظور ضربه‌زدن به مقدار قابل‌توجهی سنگ‌پوشه (Regolith) بنو برای جمع‌آوری مواد سطحی سست، گاز نیتروژن شلیک کرد.
اکنون تقریباً سه سال بعد، در روز یک‌شنبه، 24 سپتامبر، همان نمونه‌ها از سیارک بنو به سیاره زمین خواهد رسید. فضاپیمای اسیریس-رکس هنگامی که از نزدیکی زمین عبور می‌کند، کپسول برگشت نمونه را رها خواهد کرد. بیست دقیقه پس از رهایی، فضاپیما پیشران‌های خود را برای تغییر مسیر داد..

تصویر جذاب ناسا از قطب جنوب ماه، 3 محل احتمالی فرود مأموریت آرتمیس 3 را نشان می‌دهد

ناسا به‌تازگی تصویری از قطب جنوب ماه منتشر کرده است که احتمالاً محل فرود مأموریت آرتمیس 3 را نشان می‌دهد. این تصویر موزاییکی جذاب با استفاده از دو دوربین ناسا در مدار پیرامون قمر زمین تهیه شده است.
ناسا و نشنال جئوگرافیک با همکاری یکدیگر تصویری پیش‌تر دیده‌نشده و پرجزئیات از قطب جنوب ماه را به همراه نقشه سایت‌های نامزد فرود مأموریت آرتمیس 3 منتشر کرده‌اند. تصویر ماه از مجموعه‌ای از عکس‌های تهیه‌شده با دوربین LROC و ShadowCam به‌دست آمده است.
تصویر قطب جنوب ماه چه چیزی را نشان می‌دهد؟ ناسا و نشنال جئوگرافیک در توصیف این تصویر نوشته‌اند: «پوشیده در ظلماتی ابدی، بخش داخلی دهانه شکلتون (Shackleton) در نزدیکی قطب جنوب ماه در این تصویر موزاییکیِ حیرت‌آور آشکار شده است. تصویر خود دهانه توسط دوربین ShadowCam به‌دست آمده که ابزاری از ناسا برای بررسی بخش‌های تاریک سطح ماه است.»
در این بیانیه همچنین آمده که بخش‌های پیرامون دهانه نیز با دوربین مدارگرد شناسایی ماه تصویربرداری شده است. این تصویر در‌مجموع قسمت‌های سه منطقه از مجموع 13 ..