محققان چینی برای اولین بار موفق به خلق یک موش با تغییر ژنتیکی مشابه یک میلیون سال تکامل شدند

تغییر تعداد کروموزوم‌های حیوانات در طبیعت از طریق فرآیند تکامل میلیون‌ها سال طول می‌کشد. حالا دانشمندان مدعی کشف تکنیک جدیدی شده‌اند که اجازه می‌دهد این تغییرات تکاملی چند میلیون ساله را در مدت زمانی کوتاهی در آزمایشگاه شبیه‌سازی کرد.

محققان آکادمی علوم چین (CAS) با استفاده از سلول‌های بنیادی و اصلاح ژن به دستاورد مهمی رسیده‌اند که انتظار می‌رود اطلاعات بیشتری را درباره تاثیر بازآرایی کروموزوم‌ها بر شیوه تکامل حیوانات در طول زمان ارائه کند. آن‌ها حالا با این روش برای اولین بار توانسته‌اند موشی خلق کنند که ژن‌های آن به طور کامل بازنویسی شده است.

«لی ژیکون»، پژوهشگر موسسه جانورشناسی CAS و محقق ارشد این مطالعه می‌گوید: «این موش آزمایشگاهی پس از بالغ بر 100 سال زاد و ولد مصنوعی، یک کاریوتایپ استاندارد با 40 کروموزوم یا تصویر کاملی از کروموزوم‌های یک ارگانیزم را حفظ کرده است. با این حال، در طول زمان، تغییرات کاریوتایپی در اثر بازآرایی کروموزوم‌ها امری رایج است. موش‌ها هر یک میلیون سال 3.2 تا 3.5 بازآرایی را تجربه می‌کنند، در حالی که این نرخ برای نخستی‌سانان 1.6 بازآرایی است.»

موش اصلاح شده

تکنیکی که توسط محققان استفاده شده، «نقش‌گذاری» (Imprinting) نام دارد. محققان مدت‌ها بود که سعی داشتند با این روش بخش‌های بزرگی از ژنوم پستانداران را بازآرایی کنند. لی ادامه می‌دهد: «ما حالا نشان داده‌ایم که رویداد بازآرایی کروموزومی نیروی محرکه اصلی در بحث تکامل گونه‌ها و برای جدایی تولیدمثلی مهم بوده و یک مسیر بالقوه برای مهندسی مقیاس بالای DNA در پستانداران را فراهم کرده است.»

لی می‌گوید تغییرات کوچک می‌توانند اثرات بزرگی داشته باشند. انسان‌ها و گوریل‌ها با 1.6 تغییر نسبت به نخستی‌ها از یکدیگر جدا شده‌اند. گوریل‌ها دو کروموزوم متمایز دارند، ولی انسان‌ها دارای دو کروموزوم تلفیقی و یک جانشینی میان کروموزوم‌های انسان‌های باستان هستند که به دو کروموزوم مشخص در گوریل‌ها منجر شده است.

تلفیق یا جانشینی به از دست رفتن یا تولید کروموزوم‌های اضافه منجر می‌شود و بیماری‌هایی مثل سرطان خون را به وجود می‌آورد. اگرچه اعتمادپذیری مداوم کروموزوم‌ها برای درک چگونگی کارکردهای ژنتیکی در بازه‌های زمانی کوتاه مفید است، لی باور دارد که دستیابی به قابلیت مهندسی این تغییرات می‌تواند درک ژنتیکی ما از تغییرات طولانی مدت را افزایش دهد. نتایج تحقیقات حاضر در مجله علمی Science منتشر شده است.

اگر دوست داشتید می‌توانید این مطلب را با دوستان خود در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارید.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.