جلد 6 -                   ‫جلد (6): 232 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Vahidi S, Shafiei B, Ghaderi A, Baharizadeh M. Investigating and Comparing the Effectiveness of Neurofeedback Training, the Lidcombe Program and the Combination of These Two Approaches on Preschool Stuttering Therapy: A Single-Case Study. MEJDS. 2016; 6 :232-242
URL: http://jdisabilstud.ir/article-1-632-fa.html
وحیدی سودابه، شفیعی بیژن، قادری امیرحسین، بهاری زاده مریم. بررسی و مقایسهٔ اثربخشی «آموزش نوروفیدبک»، «برنامهٔ لیدکامب» و ترکیب این دو رویکرد بر درمان لکنت پیش از دبستان: پژوهش مورد منفرد. مجله مطالعات ناتوانی. 1395; 6 () :232-242

URL: http://jdisabilstud.ir/article-1-632-fa.html


1- دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
2- مرکز تحقیقات اختلالات ارتباطی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
3- دانشگاه تبریز
چکیده:   (1551 مشاهده)

چکیده
هدف: رویکردهای درمانی مختلف لکنت، به علت‌های متفاوت ایجاد این اختلال می‌پردازند. اکثر درمان‌های موجود برای لکنت، درمان‌های رفتاری هستند و بر ویژگی‌های ظاهری آن تمرکز می‌کنند؛ درحالی‌که نقص در پردازش عصبیِ زیربناییِ گفتار نیز یکی از عوامل دخیل در ایجاد لکنت است. مطالعهٔ حاضر با هدف بررسی و مقایسهٔ اثربخشی آموزش نوروفیدبک، برنامهٔ لیدکامب و ترکیب این دو رویکرد بر درمان لکنت پیش‌از‌دبستان انجام شد. 
روش‌بررسی: پژوهش حاضر از نوع تجربیِ موردمنفرد با طرح‌های ترکیبی ABAC و ACAB بود. شرکت‌کنندگان ۴ کودک ۶-۵سالهٔ مبتلا به لکنت در شهر اصفهان بودند. آزمودنی‌ها بعد از مرحلهٔ خط پایهٔ اول، در مرحلهٔ درمان، به‌طور تصادفی در دو موقعیت قرار گرفتند. دو آزمودنی ابتدا، ۱۵جلسه آموزش نوروفیدبک، سپس مرحلهٔ خط پایهٔ دوم و بعد از آن ۱۵هفته برنامهٔ لیدکامب را گذراندند؛ درحالی‌که دو آزمودنی دیگر در ابتدا، ۱۵هفته برنامهٔ لیدکامب، سپس مرحلهٔ خط پایهٔ دوم و بعد از آن، ۱۵جلسه آموزش نوروفیدبک را پشت سر گذاشتند. هم‌چنین یک ماه پس از اتمام هر دو مداخله، پیگیری انجام شد. ابزار اندازه‌گیری، محاسبهٔ درصد هجاهای لکنت‌شده در نمونه‌های مکالمه‌ی گفتاری بود. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل دیداری نمودارها، آمار توصیفی و اندازهٔ اثر درصد نقاط ناهمپوش (PND) استفاده شد. 
یافته‌ها: تحلیل داده‌ها نشان داد که آموزش نوروفیدبک بر کاهش درصد هجاهای لکنت‌شده تأثیر قابل‌توجه نداشت (۴۶٪-۱۳٪=PND) اما برنامهٔ لیدکامب باعث کاهش آن شد (۸۶٪-۴۰٪=PND)؛ به‌علاوه توالی آموزش نوروفیدبک- برنامهٔ لیدکامب، کاهش بیش‌تر بسامد لکنت در مرحلهٔ پیگیری را به دنبال داشت. 
نتیجه‌گیری: براساس نتایج پژوهش حاضر، آموزش نوروفیدبک به‌عنوان یک رویکرد درمانی مجزا برای کاهش علائم ظاهری لکنت مؤثر نیست ولی برنامهٔ لیدکامب بر کاهش لکنت تأثیر دارد. به‌علاوه ترکیب آموزش نوروفیدبک با رویکرد رفتاری لیدکامب، از طریق افزایش توجه و یادگیری، می‌تواند منجر‌به حفظ طولانی‌تر ِروانی ایجاد‌شده شود.

متن کامل [PDF 726 kb]   (630 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: توانبخشی
دریافت: ۱۳۹۴/۱۱/۲۶ | پذیرش: ۱۳۹۴/۱۲/۱۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb