جلد 6 -                   ‫جلد (6): 68 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- کارشناس ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز
2- استادیار دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز
3- استادیار دانشگاه شیراز
چکیده:   (1667 مشاهده)

هدف: مروری بر تحقیقات گذشته نشان می‌دهد که کودکان با ناتوانی هوشی ‌مشکلات رفتاری متعددی را تجربه می‌کنند. از عواملی که به مشکلات رفتاری کودکان می‌انجامد، می‌توان به نقش والدین و به‌ویژه مادر، اشاره کرد. هدف پژوهش حاضر پیش‌بینی مشکلات رفتاری‌-‌عاطفی دانش‌آموزان با ناتوانی هوشی بر‌اساس همدلی مادران‌شان بود.

روش‌بررسی: جامعهٔ آماری پژوهش مشتمل بر همهٔ دانش‌آموزان با ناتوانی هوشی بودند که در سال تحصیلی ۹۴-۱۳۹۳ در مدارس ویژهٔ دانش‌آموزان با ناتوانی هوشی در شهر شیراز به تحصیل اشتغال داشتند. نمونهٔ پژوهش شامل ۱۲۰ نفر از دانش‌آموزان با ناتوانی هوشی شهر شیراز بودند که به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند‌مرحله‌ای انتخاب شدند. به‌منظور گردآوری داده‌ها از دو پرسش‌نامهٔ مشکلات رفتاری اینفلد و تونگ (۲۰۰۲) و مقیاس همدلی اساسی جولیف فارینگتون (۲۰۰۶) استفاده شد. پرسش‌نامهٔ مشکلات رفتاری توسط معلمان و مقیاس همدلی توسط مادران تکمیل شد. برای تحلیل داده‌ها از روش آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره به روش هم‌زمان استفاده شد.

یافته‌ها: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که بین همدلی و ابعاد اضطراب و اختلال ارتباط اجتماعی مشکلات رفتاری همبستگی منفی و معناداری وجود دارد (۰٫۰۱>p). ولی بین همدلی و ابعاد رفتار ضداجتماعی و درخودماندگی مشکلات رفتاری، همبستگی مشاهده نشد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون چندمتغیره به روش هم‌زمان نشان داد که همدلی مادران می‌تواند اضطراب و اختلال ارتباط اجتماعی فرزندان‌شان را پیش‌بینی کند.

نتیجه‌گیری: با‌توجه به یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که اگر به مادران آموزش داده شود که رفتار همدلانه‌تری با فرزندان‌شان انجام دهند، اضطراب و اختلال ارتباط اجتماعی آن‌ها کاهش خواهد یافت.

متن کامل [PDF 243 kb]   (345 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: علوم اجتماعی
دریافت: ۱۳۹۴/۸/۲۰ | پذیرش: ۱۳۹۴/۱۰/۱۳