جلد 7 - شماره سال ۱۳۹۶                   ‫جلد (7): 77 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی، یزد
2- دکترا دانشگاه یزد
چکیده:   (812 مشاهده)

 چکیده
زمینه و هدف: مهمترین عامل سلامت روانی، وجود محیط خانوادگی سالم است. محیط زندگی را می‌توان طوری تنظیم کرد که اگرچه سبب بهبود وضع افراد نشود، موجب تخریب آن‌ها نیز نباشد. هدف پژوهش حاضر بررسی میزان اثربخشی شیوهٔ درمانی مبتنی‌بر تعهد و پذیرش بر سازگاری اجتماعی و عاطفی مادران فرزندان معلول ذهنی و جسمی است.
روش‌بررسی: پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون‌پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. بدین‌منظور ۴۰ نفر از مادران دارای فرزند معلول ذهنی به‌روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و. سپس به‌صورت تصادفی به دو گروه ۲۰نفرهٔ آزمایش و کنترل تقسیم شدند. هر دو گروه پرسشنامهٔ سازگاری بل را تکمیل‌ کرده و افراد گروه آزمایش در هشت جلسه تحت‌درمان گروهی «مبتنی‌بر تعهد و پذیرش» قرار گرفتند. درنهایت اطلاعات جمع‌آوری‌شده به‌وسیلهٔ پرسشنامه با استفاده از روش آماری تحلیل کواریانس تجزیه‌و‌تحلیل شد. 
یافته‌ها: نتایج آماری نشان داد شیوهٔ درمانی مبتنی‌بر تعهد و پذیرش در مقیاس سازگاری اجتماعی گروه آزمایش از ۲۲٫۲ به ۱۱٫۹۰ (۰٫۰۰۱<p) رسید؛ ولی در گروه کنترل تغییری مشاهده نشد. همچنین در مقیاس سازگاری عاطفی در گروه آزمایش از ۲۱٫۳ به ۱۱٫۰۰ کاهش پیدا کرد (۰٫۰۰۱>p)؛ لیکن در گروه کنترل تغییر درخورتوجهی یافت نشد. 
نتیجه‌گیری: درمان مبتنی‌بر تعهد و پذیرش می‌تواند یکی از راهکارهای مقابله با مشکلات عدیدهٔ مادران فرزند معلول به‌شمار آید.
 

متن کامل [PDF 586 kb]   (414 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: توانبخشی
دریافت: ۱۳۹۴/۵/۲۸ | پذیرش: ۱۳۹۴/۱۱/۲۱