جلد 6 -                   ‫جلد (6): 80 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- کارشناسی ارشد دانشگاه علامه طباطبایی
2- کارشناس ارشد کودکان خاص دانشگاه علامه طباطبایی
3- کارشناسی ارشد دانشگاه یزد
چکیده:   (3379 مشاهده)

زمینه و هدف: بازی به‌‌عنوان کلید سلامتی کودک و روشی صحیح برای درمان است. تأثیر بازی بر پیشرفت تحصیلی کودکان و ارتباط آن با توانایی نوشتن و شناسایی حروف و کمک به توجه انتخابی در حین یادگیری، جنبهٔ آموزشی و درمانی آن را بیش ‌از پیش مشخص می‌سازد. پژوهش حاضر، با هدف اثربخشی راهبرد بازی‌درمانی بر کاهش مشکلات عصب روان‌شناختی دانش‌آموزان با اختلال نوشتن در پایهٔ اول و دوم ابتدایی شهر یزد صورت گرفت.

روش‌بررسی: روش این پژوهش، از نوع نیمه‌آزمایشی و جامعهٔ آماری، شامل تمامی دانش‌آموزان مبتلابه اختلال یادگیری نوشتن در شهر یزد بودند. تعداد ۲۰ دانش‌آموز دختر دارای این اختلال، پس از اجرای آزمون تشخیصی (آزمون هوش ریون کودکان، آزمون اختلال نوشتن فلاح‌چای و آزمون تشخیص ناتوانی یادگیری املا) به‌شیوهٔ نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای به‌طور تصادفی انتخاب شدند؛ سپس با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. آزمودنی‌های گروه آزمایش ۱۲ جلسه (هر جلسه به‌مدت ۶۰ دقیقه دو بار در هفته)، تحت آموزش راهبرد بازی‌درمانی قرار گرفتند، اما گروه کنترل، هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. در این پژوهش از روش‌های آمار استنباطی-توصیفی (آزمون ضریب همبستگی، آزمون تی زوج، آزمون واریانس و میانگین) استفاده شد.

یافته‌ها: نتایج آزمون آنالیز واریانس برای اندازه‌های تکراری نشان داد که اختلال املای کودکان در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، بعد از درمان به‌وسیلهٔ بازی به‌طور معناداری کاهش‌یافته است (۰٫۰۱>p).

نتیجه‌گیری: بنابر یافته‌های این مطالعه می‌توان نتیجه‌گیری نمود که مداخلهٔ بازی‌درمانی مبتنی بر روان ‌عصب‌‌شناختی موجب بهبود عملکرد کودکان مبتلا به نارسایی املایی می‌شود. بر‌مبنای نتایج این پژوهش، می‌توان به مربیان اختلال‌های یادگیری، مشاوران و روان‌شناسان پیشنهاد کرد که برای بهبود عملکرد نوشتن دانش‌آموزان دارای اختلال نوشتن از این روش استفاده کنند.

متن کامل [PDF 903 kb]   (429 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: توانبخشی
دریافت: ۱۳۹۴/۴/۱۵ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱/۳۱