جلد 7 - شماره سال ۱۳۹۶                   ‫جلد (7): 30 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Asbaghi M, Talebi H, Abedi A, Manshai G, Foroughi A A. The effectiveness of cognitive-behavioral program to reduce the debilitating Martin motivational behavior and his learning self-sabotage . MEJDS. 2017; 7 :30-30
URL: http://jdisabilstud.ir/article-1-699-fa.html
اسبقی مریم، طالبی هوشنگ، عابدی احمد، منشئی غلام رضا، فروغی احمدعلی. اثربخشی آموزش برنامهٔ شناختی‌رفتاری مارتین بر کاهش ناتوان‌کنندهٔ رفتارهای انگیزشی و خودناتوانی یادگیری. مجله مطالعات ناتوانی. 1396; 7 () :30-30

URL: http://jdisabilstud.ir/article-1-699-fa.html


1- دانشجوی دکتری رشته روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان
2- دانشیار گروه آمار دانشگاه اصفهان
3- دانشیار دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه اصفهان
4- استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان
5- استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان
چکیده:   (37 مشاهده)


چکیده
زمینه و هدف: بررسی اثربخشی آموزش برنامهٔ شناختی‌رفتاری مارتین بر کاهش ناتوان‌کنندهٔ رفتارهای انگیزشی و خودناتوانی یادگیری و ناتوانی در ابراز اشتیاق تحصیلی بود. 
روش‌بررسی: این پژوهش از نوع آزمایشی بود. تحقیق شامل دو گروه آزمایش و کنترل و اجرای سه مرحلهٔ پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری بود. جامعهٔ آماری را، تمامی دانش‌آموزان دختر دبیرستان‌های شهر تهران در سال تحصیلی ۹۴-۱۳۹۳ تشکیل دادند. از بین دانش‌آموزانی که در مقیاس انگیزه و اشتیاق مارتین نمرهٔ کمتری گرفتند و اختلال رشدی‌عصبی (یادگیری‌ارتباطی) داشتند، به‌شیوهٔ نمونه‌گیری تصافی، ۴۴نفر به‌عنوان نمونه انتخاب و به‌طور تصادفی در گروه‌های آزمایش و کنترل (هر گروه ۲۲ نفر) قرار گرفتند. برای گروه آزمایش، برنامهٔ شناختی‌رفتاری مارتین در ۱۶ جلسهٔ ۶۰ دقیقه‌ای، به‌صورت یکبار در هفته اجرا شد. 
یافته‌ها: در بررسی اثربخشی برنامهٔ شناختی‌رفتاری مارتین، برای اندازه‌های تکراری، از روش تحلیل واریانس استفاده شد. نتایج نشان داد که در حیطهٔ عوامل ناتوانی‌کنندهٔ رفتار (۰٫۰۵=p) و ناتوان در ابراز اشتیاق تحصیلی، (۰٫۰۰۸=p)، میانگین نمرات در سه زمان و بین دو گروه آزمایش و کنترل، معنادار بود. در متغیر خودناتوان‌سازی، درطول زمان، در هر دو گروه، اختلاف میانگین نمرات معنادار نبود؛ ولی بین دو گروه، در طول زمان، اختلاف معناداری مشاهده شد (۰٫۰۰۱>p).
نتیجه‌گیری: باتوجه به نتایج پژوهش، مداخلهٔ آموزش برنامهٔ شناختی‌رفتاری مارتین، تأثیرگذاراست. ازاین‌رو به‌تمامی افراد فعّال در حیطهٔ روانشناسی (روان‌شناسان، مشاوران و ...)، توصیه می‌شود که از این روش به‌عنوان یک روش درمانی، در راستای کاهش ناتوان‌کنندهٔ رفتارهای انگیزشی و خودناتوانی یادگیری، استفاده کنند.
 

متن کامل [PDF 554 kb]   (23 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: ۱۳۹۵/۵/۳۱ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱۱/۲۸

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb