جلد 7 - شماره سال ۱۳۹۶                   ‫جلد (7): 90 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Assadi Gandomani R, Nesayan A, Faridi R. Effect of Positive Parenting Training in Mothers of Children with Attention Deficit Hyperactivity on Reducing Symptoms of ADHD. mejds. 2017; 7 :90-90
URL: http://jdisabilstud.ir/article-1-658-fa.html
اسدی گندمانی رقیه، نسائیان عباس، فریدی رضا. اثربخشی آموزش گروهی فرزندپروری مثبت به مادران بر کاهش نشانه‌‌های اختلال نقص‌توجه/بیش‌فعالی. مجله مطالعات ناتوانی. 1396; 7 () :90-90

URL: http://jdisabilstud.ir/article-1-658-fa.html


1- دانشگاه بجنورد
2- بیمارستان قائم
چکیده:   (2302 مشاهده)

چکیده
زمینه و هدف: اختلال نقص‌توجه/بیش‌فعالی اختلال عصبی رفتاری بسیار شایع در دوران کودکی است. حضور کودک مبتلا به اختلال نقص‌توجه/بیش‌فعالی در خانواده وظایف مضاعفی را بر والدین این کودکان تحمیل می‏‌کند. این حضور باعث افزایش فشار روانی و مشکلات روان‌شناختی مانند اضطراب و افسردگی در والدین می‌شود. برای درمان این اختلال از روش‏های مختلفی مانند دارودرمانی، درمان رفتاری و شناختی استفاده می‏‌شود. هدف از این پژوهش اثربخشی آموزش گروهی فرزندپروری مثبت به والدین بر کاهش نشانه‏‌های اختلال نقص‌توجه/بیش‌فعالی بود. 
روش‌بررسی: این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعهٔ پژوهش شامل تمامی کودکان با اختلال نقص‌توجه/بیش‌فعالی شهر مشهد بودند. نمونه شامل ۲۰ کودک ۸ تا۱۲ ساله می‌شد که به کلینیک روان‌پزشکی بیمارستان ابن‌سینای مشهد مراجعه داشتند. این کودکان از طریق نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده و سپس به‌طور تصادفی در دو گروه ۱۰ نفری (گروه آزمایش و کنترل) قرار گرفتند. در این پژوهش از پرسشنامهٔ مرضی کودکان CSI-4 برای سنجش نشانه‌‏های اختلال نقص‌توجه/بیش‌فعالی استفاده شد. مادران گروه آزمایش به‌مدت ۸ جلسه در برنامه‏ٔ آموزشی فرزند‌پروری مثبت شرکت کردند، ولی برای مادران گروه کنترل برنامهٔ آموزشی خاصی در نظر گرفته نشد.
یافته‌ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که آموزش گروهی فرزندپروری مثبت به مادران بر کاهش نشانه‌های اختلال نقص‌توجه/بیش‌فعالی تأثیرگذار است (۰٫۰۱>p).
نتیجه‌گیری: با استناد به یافته‌‏های به‌دست‌آمده از این پژوهش می‌‏توان گفت برنامهٔ فرزندپروری مثبت رویکردی مناسب برای کاهش نشانه‏‌های اختلال نقص‌توجه/بیش‌فعالی است.

متن کامل [PDF 665 kb]   (716 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: توانبخشی
دریافت: ۱۳۹۵/۲/۱۵ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱/۱۷

فهرست منابع
1. Edition F. Diagnostic and statistical manual of mental disorders. American Psychiatric Publishing, Arlington, VA; 2013.
2. Khoshabi K. Poretemad H. Prevalence of attention deficit hyperactivity disorder and co morbidity disorder in elementary school students. [Tehran]: University of Welfare and Rehabilitation Sciences Press; 2002. [Persian] [http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-507-fa.html]
3. Goldstein S, Goldstein M. Managing attention deficit hyperactivity disorder in children: A guide for practitioners. John Wiley & Sons Inc; 1998.
4. Klingberg T, Fernell E, Olesen PJ, Johnson M, Gustafsson P, Dahlström K, Gillberg CG, Forssberg H, Westerberg H. Computerized training of working memory in children with ADHD-a randomized, controlled trial. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry. 2005 Feb 1;44(2):177-86. [DOI:10.1097/00004583-200502000-00010]
5. Sonuga-Barke EJ, Thompson M, Abikoff H, Klein R, Brotman LM. Nonpharmacological interventions for preschoolers with ADHD: the case for specialized parent training. Infants & Young Children. 2006 Apr 1;19(2):142-53. [DOI:10.1097/00001163-200604000-00007]
6. Alizadeh H. Attention deficit hyperactivity disorder: characteristics, assessment and treatment. [Tehran]: Roshd Press; 2003. [Persian]
7. Friedman RJ, Doyal GT. Management of children and adolescents with attention deficit-hyperactivity disorder. Pro Ed; 1992.
8. Alizadeh H, Andries C. Interaction of parenting styles and attention deficit hyperactivity disorder in Iranian parents. Child & family behavior therapy. 2002 Oct 29;24(3):37-52. [Persian] [DOI:10.1300/J019v24n03_03]
9. Barkley RA, editor. Attention-deficit hyperactivity disorder: A handbook for diagnosis and treatment. Guilford Publications; 2014.
10. Motlagh M. Evaluation and comparison of the performance of visual memory (immediate and long-term) in boys 6 to 12 years old with attention deficit hyperactivity disorder and normal children. [MA thesis]. Iran: Teacher Training University; 2000. [Persian]
11. Sarmad Z, Bazargan A, Hejazi E. Research methods in the behavioral sciences. [Tehran]: Agah publication; 2003. [Persian]
12. Mohamad Esmaeal E, Davarian Sh. The textbook of cognitive-behavioral treatment for attention deficit/hyperactivity disorder. [Tehran]: Danzheh; 2001. [Persian]
13. Mohammad Esmaeal E. Adaptation and Standardization of Child Symptom Inventory-4 (CSI-4). Research on Exceptional Children. 2007;1 (23): 79-96. [Persian]
14. Kalantari M, Neshatdoust HT, Bagher ZM. Effects of behavioral parent training and medication on children with attention deficit hyperactivity disorder. Psychology Journal. 2001;5(2): 118-135. [Persian]
15. Mohammad Esmaeal E. Reliability, validity and determine the cut-off points of abnormal Child Symptom Inventory in 6-14-year-old students in elementary and secondary schools in Tehran. Research of Exceptional Children. 2002;2(3):239-54. [Persian]
16. Aliakbari Dehkordi M, Alipour A, Esmaeilzadeh Kiabani M, Mohtashami T. Effectiveness of positive parenting program on mothers' stress with attention deficit/hyperactivity disorder children. Journal of Exceptional Children. 2013;13(4):23-31. [Persian]
17. Roshanbin M, Pouretemad HR, Khooshabi K. The Effectiveness of Group Positive Parenting Program on Parental Stress of Mothers of Children with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder 4-10 years old. Family Research. 2007; 3(10): 555-572. [Persian]
18. Aghebati A, Gharraee B, Shoshtari MH, Gohari MR. Triple p-positive parenting program for mothers of ADHD children. Iranian journal of psychiatry and behavioral sciences. 2014;8(1):59-65.
19. Ashori M, Afrooz GA, Arjmandnia AA, Pourmohamadreza-Tajrishi M, Ghobari-Bonab B. Group positive parenting program (Triple-P) and the relationships of mother-child with intellectual disability. Practice in Clinical Psychology. 2015 Jan 15;3(1):31-8.
20. Kirk S, Gallagher JJ, Coleman MR, Anastasiow NJ. Educating exceptional children. Cengage Learning; 2015.
21. Aliakbari Dehkordi M, Alipor A, Chimeh N, Mohtashami T. The effectiveness of parent-based pivotal response treatment on improvement of children with autism. Journal of Exceptional Children. 2012 Jun 15;12(1):5-16. [Persian]
22. Minjarez MB, Williams SE, Mercier EM, Hardan AY. Pivotal response group treatment program for parents of children with autism. Journal of autism and developmental disorders. 2011 Jan 1;41(1):92-101. [DOI:10.1007/s10803-010-1027-6]
23. McConachie H, Diggle T. Parent implemented early intervention for young children with autism spectrum disorder: A systematic review. Journal of evaluation in clinical practice. 2007 Feb 1;13(1):120-9. [DOI:10.1111/j.1365-2753.2006.00674.x]

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb