جلد 6 -                   ‫جلد (6): 275 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Valadan M, Kamali M, Mubaraki H, Chabok A, Rasouli J. An investigation of the status of access to health and treatment centers and its relation to disability services in the city of Shiraz. MEJDS. 2016; 6 :275-281
URL: http://jdisabilstud.ir/article-1-423-fa.html
ولدان محسن، کمالی محمد، مبارکی حسین، چابک علی، رسولی جواد. بررسی وضعیت دسترسی به مراکز بهداشتی و درمانی و رابطهٔ آن با ارائهٔ خدمات به افراد دارای ناتوانی در شهر شیراز. مجله مطالعات ناتوانی. 1395; 6 () :275-281

URL: http://jdisabilstud.ir/article-1-423-fa.html


1- دانشجوی دوره کارشناسی ارشد دانشگاه علوم‌پزشکی ایران
2- دکترای آموزش بهداشت دانشگاه علوم‌پزشکی ایران
3- دکترای مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی دانشگاه علوم‌پزشکی ایران
4- دکترای حرفه‌‌ای دانشگاه علوم‌بهزیستی تهران
5- دکترای اپیدمیولوژی دانشگاه علوم‌پزشکی شیراز
چکیده:   (11221 مشاهده)

چکیده
زمینه و هدف: هرفردی حق دارد که به خدمات بهداشتی و درمانی لازم خود بدون هیچ‌گونه تبعیض ازنظر وضع جسمی، محل اقامت، نوع بیماری و فاصلهٔ زمانی رسیدن به خدمات، دسترسی داشته باشد. بیمارستان‌ها و مراکز درمانی ازجمله مراکز حیاتی و مهم خدماتی بوده که دسترسی مناسب و به‌موقع به آن‌ها از اهداف اساسی توسعه و عدالت اجتماعی به‌شمار می‏آید. کاوش درحیطه، نحوه و میزان احترام به کرامت انسانی شهروندان ازجمله افراد ناتوان و معلول، می‌‏تواند مهم تلقی‌شده و به کسب اطلاعات ارزشمندی منجر شود. هدف پژوهش حاضر بررسی وضعیت دسترسی به مراکز بهداشتی و درمانی و رابطهٔ آن با ارائهٔ خدمات به افراد دارای ناتوانی در شهر شیراز است.
روش‌بررسی: جامعهٔ مطالعه‌شده شامل همهٔ ساختمان‌های مراکز بهداشتی‌درمانی دولتی و خصوصی شهر شیراز در سال ۱۳۹۲ بود. حجم نمونهٔ آماری بااستفاده از فرمول کوکران ۱۲۰ مرکز معین شد؛ همچنین ۱۲۰ نفر از افراد دارای ناتوانی شامل نابینا و ناشنوا و معلول جسمی‌حرکتی ساکن در شهر شیراز و مراجعه‌کننده به این مراکز، به‌صورت نمونه‌گیری غیراحتمالی ساده انتخاب شدند. برای مشاهدهٔ وضعیت دسترسی نمونه‌‏های مطالعه‌شده، از فهرست بررسی استفاده شد که قبلاً روایی آن تأیید شده بود؛ همچنین جهت تعیین دیدگاه فرد دارای ناتوانی دربارهٔ مناسب‌سازی و ارائهٔ‌ خدمات در مرکز درمانی، پرسشنامه‌‏ای شامل ده سؤال استفاده و روایی آن تعیین شد. برای تجزیه‌و‌تحلیل آماری، برنامهٔ آماری SPSS19 و آزمون همبستگی اسپیرمن برای مقایسهٔ ارتباط بین اطلاعات به‌دست‌آمده، به‌کار گرفته شد. 
یافته‌‏ها: میزان مناسب‌سازی در ۱۲۰ مرکز بهداشتی و درمانی باتوجه به فهرست بررسی و نظرات معلولان ۵۰٫۵۵درصد به ‌دست آمد. در این مطالعه در همهٔ بخش‏‌ها رابطهٔ معناداری بین مناسب‌سازی مراکز و ارائهٔ خدمات یافت نشد. رابطهٔ ارائهٔ خدمت با پارکینگ، پله، ‏آسانسور و قسمت‌های اداری معنادار بود (۰٫۰۵=p). 
نتیجه‌‏گیری: براساس نتایج این بررسی مناسب‏ترین بخش‏‌های مراکز بهداشتی و درمانی به‌ترتیب آسانسورها، راهروها و مسیرهای عبور، سالن انتظار بیماران و مبلمان عمومی، قسمت‌های اداری، سطح شیب‌دار، سرویس بهداشتی، بازشوها و درها و پنجره‌‏ها، پله، ورودی اصلی ساختمان و درنهایت توقف‌گاه (پارکینگ) با ضعیف‌ترین وضعیت مناسب‌سازی، بود. براساس نظرات افرادی که پرسشنامهٔ معلولان را تکمیل کردند، می‏توان نتیجه گرفت که آسانسورها با ۷۵٫۰۱درصد وضعیت بهتر ازلحاظ میزان مناسب‌سازی و توقف‌گاه وضعیت بدتر را به‌خود اختصاص دادند. 

متن کامل [PDF 594 kb]   (965 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: توانبخشی
دریافت: ۱۳۹۳/۶/۳ | پذیرش: ۱۳۹۴/۲/۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb